Sven’s Cycling Blog

Het onderstaande verslag van onze wedstrijd heb ik geschreven voor de site van de KNWU.

+++++

Op woensdag 25 mei is de selectie aangepast wielrennen onder leiding van bondscoach Eelke van der Wal afgereisd naar Piacenza Italië, de eerste wedstrijd in een reeks van drie. Voor de selectie, bestaande uit tandems, handbikers en cycling-renners stond dit eerste weekend een wegwedstrijd en een tijdrit op het programma.

De wegwedstrijd werd gehouden op een criterium parkoers van 2,3 km in het centrum van Castel san Giovanni, nabij Piacenza. Het parkoers werd gekenmerkt door een aantal uitdagende bochten, wat in de verschillende wedstrijden tot valpartijen leidde, mede hierdoor ontstonden er veel afzonderlijke groepen renners. Jetze Plat en Johan Reekers konden zich goed voorin handhaven en legde na de sprint beslag op de respectievelijk tweede en derde plek. De tandem dames Kathrin Goeken en Samantha van Steenis reden lange tijd aan kop maar moesten aan de finish een Duits koppel voor zich dulden. Het heren tandem koppel Rinne Oost en Timo Fransen zat in de beslissende ontsnapping die uit de greep van het peloton bleef. De sprint leverde hen een derde plek op.

De volgende dag stond de tijdrit van 11km op het programma. Gedurende de ochtend kwamen alle renners aan de start om deze afstand zo snel mogelijk af te leggen. De H4 handbikers deden het wederom uitstekend met de winst voor Tim de Vries en een hele snelle tijd voor Laura de Vaan. Handbiker Mischa Hielkema pakte met zijn tijd de bronzen plak in de H2 klasse. Gijs van Butselaar (C2) eindigde met zijn vierde plaats net buiten het podium.
Het dames tandem koppel Goeken en van Steenis legde het parkoers als snelste in hun klasse af. De snelste tijd van de dag werd gereden door het heren tandem koppel Oost en Fransen die slecht 12:42,16 nodig hadden voor de afstand. De klasseringen van de andere Nederlanders waren: Jetze Plat (H4, 4e), Johan Reekers (H4, 6e), Nicole den Dulk (H2, 5e), Bastiaan Gruppen (C5, 6e), Teun Kruijff (C4, 11e), Sven Boekhoven (C3, 7e), Alfred Stelleman en Jelte Krol (Tandem heren, 6e).
Voor Goeken en van Steenis en Oost en Fransen leverde deze eerste plekken in de tijdrit hen tevens de zege in het algemeen klassement op.

Van der Wal kijkt tevreden terug op het evenement: “De renners verdienen complimenten voor de behaalde resultaten. Er is goed gepresteerd en dit evenement is een uitstekende voorbereiding op de aankomende wedstrijden”.
De selectie vertrekt vanuit Italië naar Zwitserland en vervolgens naar Spanje.

+++++

Tot zover het artrikel voor de KNWU, nu wat persoonlijke details. Ik ben gevallen in de wegwedstrijd, of eigenlijk meer weggegleden. Er zat een scherpe bocht in die ik te snel nam. Ik dacht hem te kunnen houden maar bij het uitkomen gleed mijn voorwiel toch weg. De schade valt mee, wat schrammen en blauwe plekken. Het meest vervelende is mijn zwaar gekneusde schouder, volgens de fysio hou ik daar nog wel wat weken last van. Op dit moment is mijn schouder dik en pijnlijk en kan ik weinig met mijn arm.
Tot het moment van mijn val ging de wedstrijd eigenlijk wel goed. Ik zat vanaf de start goed voorin en reed mee op kop van de koers. Daarachter werden de mindere goden gelost. Op een bepaald moment zakte het tempo iets in waarna er wat renners ontsnapte. Ik dacht dat de anderen het gat wel dicht zouden rijden, maar dat deden ze niet. De bondscoach riep vanaf de kant dat ik nu moest gaan, dus ik heb nog geprobeerd het gat te overbruggen, tevergeerfs, het tweede groepje bleek mijn plek tot aan mijn val. Na de val ben ik weer op de fiets gesprongen en ben verder gereden in de koers zonder nog veel te kunnen betekenen. Uiteindelijk kwam ik als 12de over de finish op ruim een ronde achterstand, maar nog niet eens al laatste.

Een dag later was de tijdrit. Een relatief eenvoudig parkoers van 11km. Maar hoe zou dat gaan een dag na de val? Mijn lichaam voelde goed, mijn schouder niet. Na het inrijden op de taxc ben ik met zo’n 15 minuten te gaan naar de start vertrokken. Daar heb ik geprobeerd of ik goed in de tijdrit positie kon liggen en dat lukte best aardig. De start ging nog wat onzeker, maar daarna begon het goed te lopen. Ik kom mijn ritme goed vinden en maakte goed tempo. De laatste kilometer nog alles uit de kast en met een gemiddelde snelheid van 40,7 km/u gefinished, sneller dan ik ooit een tijdrit heb gereden. In het klassement betekende dit een 7de plek op een minuut van nr 1.

Volgende week rij ik in Gippingen. Een belangrijke wedstrijd want het is een nominatie moment voor de spelen. De wedstrijd van afgelopen weekend was daar een soort generale voor. Ik heb kunnen wennen aan mijn tegenstanders en weer wedstrijd gevoel kunnen opdoen. Vorig jaar ging het in Gippingen erg goed en het parkoers ligt me wel. Het is nu dus zaak om te herstellen om daar zo goed mogelijk aan de start te staan. Ik heb er alweer zin in