Archive for april 2010
Derde tijdens het NK Cycling
Later meer hierover.
Aanbieding of niet?
“Goedenavond, klanterservice GPSShop, met …, waar kan ik u mee helpen?”
“Goedenavond, met Sven. Ik bel over uw actieaanbieding, namelijk de Garmin hartslagsensor. Bij de aanbieding staat een foto met de sensor en de daarbij behorende elastische band. Alleen staat verderop ook een combinatieaanbieding van dit product en een aparte elastische band. Ik snap het niet meer. Is de actieaanbieding nu wel of niet met elastische band?”
… Ik help even de juiste aanbieding te vinden…
“Ja, ik zie het inderdaad. Ik ga even bij het product zelf kijken, heeft u een momentje?”
“Jahoor, geen probleem.”
…Pauze muziek…
“Bent u daar nog? Ik heb even gekeken, maar de actieaanbieding is inderdaad alleen de sensor, er zit geen elastische band bij. Als u ze beide wilt hebben kunt u het beste de combinatieaanbieding nemen.”
“In dat geval vind ik het niet echt meer een goede aanbieding. Maar in ieder geval bedankt voor de informatie.”
Ik ben mijn garmin hartslagsensor kwijt geraakt. Dus ik heb een nieuwe nodig. Na enig zoekwerk op het internet kwam ik bij GPSShop.nl terecht. Zij hadden een goede aanbieding dus dat moest hem worden. Maar na het gevoerde gesprek met de klantenservice wist ik het niet meer zeker. Want ik heb toch echt ook de elastische band nodig om de sensor te kunnen dragen. Maar die combinatieaanbieding had weer een stuk minder interessante prijs. Dan maar niet… Of toch?
Want wie koopt er nu alleen de sensor? Wie raakt nou de sensor kwijt, maar de elastische band niet? Lijkt me niet logisch, want die bewaar je aan elkaar vast, of in ieder geval bij elkaar in de buurt. Of misschien koop je alleen de sensor als deze kapot is? Wellicht.
Of wie verkoopt er alleen de sensor? Garmin? Waarom zouden zij dat doen? Erken je als leverancier daar niet mee dat het een onderdeel is wat snel kapot gaat en dus vaak vervangen zal moeten worden? En wat is de kostprijs van die elastische band eigenlijk? Daar verdien je het grote geld ook niet mee.
Nee, ik kon niet geloven dat deze twee producten apart verkocht worden. Zal ik een gokje wagen en gewoon bestellen? Ik heb tenslotte de mogelijkheid om gebruikt te maken van de afkoelingsperiode en het product terugsturen als er geen elastische band bij zit. Of ik bel naar de klanten om aan te geven dat de levering niet compleet is en vraag ze of ze de elastische band, zoals afgebeeld bij de aanbieding, na kunnen sturen. Volgens mij kan ik het risico wel lopen aangezien ik er toch vanuit ging dat ik zowel de sensor als de elastische band geleverd zou krijgen.
En jawel hoor, een aantal dagen later werd een veel te groot pakket voor dit product geleverd. En na opening ervan kwam er zowel een sensor als elastische band tevoorschijn! Ik blij natuurlijk, maar toch snap ik het niet. Waarom zegt de klantenservice dat er iets anders in de verpakking zit? En waarom biedt je het product in de combinatie aan met iets dat al bij het product zit? En dat in de combinatie eigenlijk ook best duur is in vergelijking met andere aanbieders op het internet. Ik heb met wat ‘deductive reasoning’ toch besloten te kopen, maar hoeveel andere consumenten doen dat? Of kopen anderen gewoon en denken er helemaal niet bij na? Ik weet het niet hoor. Een ding weet ik wel: Ik heb nog steeds een hartslag.
Giant TCR Advanced
This is my first post in English. But it’s with good reason. I would like to present you with my new bike which I have been testing in Mallorca the last couple of weeks. And I would also like to thank everyone involved in building this bike. And that’s why this post is in English, because not only was it build in Germany, the detailed plans for the customization came from the US of A.
My plan to buy a new bike originated from the end of last season. I decided my old bike had served its purpose and it was time for a new and more professional one. My new bike should be light and stiff but still easy to ride. Perhaps also a frame that can serve as a timetrial bike. Also, I would like to be able to shift more easily, using only my left hand.
I visited some stores and decided to go for a Giant frame. With the team mechanic I made a list of components I wanted to equip my frame with. I searched the internet to see where I could get this bike for the best price. In the end I placed an order with S-Tec sports in Germany, who built the bike for me.
After putting in a lot of thought I ordered the following bike:
Frame: Giant TCR Advanced 2010 size:M/L
Headset: FSA
STI: Shimano Dura Ace Di2
Brakes: Shimano Dura Ace 7900
Rear Derailleur: Shimano Dura Ace Di2
Crankset: Shimano Dura Ace 7900, 53-39, 17,5cm
Front Derailleur: Shimano Dura Ace Di2
Cassette: Shimano Dura Ace 7900, 12-27
Chain: Shimano Dura Ace 7900
Wheelset: Shimano Dura-Ace Carbon WH-7850-C50-CL
Tires: Continental GP 4000SR
Handlebar: PRO VIBE OS Anatomic 42cm
Stem: PRO PLT Carbon 12cm
And when I finally got my hands on my new bike it looked like this:
What is so special about my new bike? Well, it is special because I can shift both front and rear derailleur with my left hand. Perhaps you already noticed the shimano group on my bike: Dura-Ace Di2. This electronic shifting group opens all kinds of possibilities to customize shifting. This was already proven by Fair Wheel Bikes who used this group on an MTB and used flight deck bikecomputer buttons to shift. I contacted them and they were nice enough to send me the details about how to do this. My brother is the technical guy in the family so he joined the two parts together as described by Fair Wheel Bikes.
One more thing I found out myself. It would be more easy for me to use the normal race shifter on the left to operate the rear derailleur and use the customized buttons to operate the front derailleur. I disassembled the cable set and assembled them the other way around. And it worked like a charm!
To attach the flight deck buttons I had to cut up the Di2 cable set. I would have liked to use spare parts from shimano to do the customization but for some reason shimano in the Netherlands was not able to deliver these or even give me date on when they would deliver. It’s a bit sad that you can buy a new group, but not spare parts. I’m just hoping the group won’t fail any time soon, knowing I won’t be able to get the spare parts to fix it.
So, with my bike built and customized I have to thanks a few people who helped me:
- Martin, team mechanic, for helping me choose the frame and the components.
- Henning, S-Tec sports, for building me this great bike and doing this for a great price.
- Jason, Fair Wheel Bikes, for sending me the detailed plans on how to customize the shifters.
- Wim, my brother, for using his technical skills to join the cableset and the flight deck shifter.
- Shimano… I’m not sure… Well, thanks for developing and selling the Di2 group, shame on you for not selling the spare parts.
All these people played a part in creating a probably unique bike in the world with the customized shifters.
Tijdrit Warns
Op zaterdag 3 april stond ik aan de start van de eerste tijdrit van WV Snits in Warns, Friesland. Tja, wat zal ik zeggen. Ik heb geen idee of ik het goed gedaan heb of niet. Ik kan me niet echt meten met andere deelnemers want dat is een ongelijke strijd: 2 benen tegen 1 en een half been. Niet zo gek dat ik ergens achteraan de uitslag bungel. Bovendien heb ik dit jaar een amateur A licentie genomen op aanraden van de bondscoach en dan kom je ineens in een categorie met heel veel snelle mannen.
Dus moet ik het als een strijd met mezelf beschouwen. In dat geval heb ik deze keer van mezelf verloren. Ik heb niet het idee dat ik er alles uitgehaald heb. Ik was niet goed geconcentreerd. Ik werd afgeleid doordat ik mijn stuur niet goed kon vasthouden. Met mijn nieuwe wielen met 5cm hoge velg rijden in deze winderige omstandigheden in de tijdrit positite was ook niet eenvoudig: erg onstabiel. Ik ging bijna onderuit nadat ik een klap kreeg van de wind na een geparkeerde auto. Ik kreeg nog de tip van Nynke (winnaar bij de elite-dames) om te proberen snelheid te houden, want dan heb je minder last van de wind. Ik heb mijn best gedaan.
Eigenlijk kan ik met een gemiddelde van net boven de 34 km/u best tevreden zijn gezien het feit dat het grootste gedeelte van het parcours tegen wind was. Maar toch hou ik een onbehaaglijk gevoel dat het beter had gekund. Het lijkt zo makkelijk, gewoon x kilometer zo hard mogelijk rijden. Maar tijdrijden blijkt een kunst te zijn die je moet beheersen en dat is iets dat ik nog moet leren en me eigen moet maken. Op naar de volgende keer!
-
-
You are currently browsing the archives for april 2010
