Terug in Nederland en tijd om de afgelopen periode in Mallorca eens op een rij te zetten. Wat een avontuur, ik wil terug! Het was voor mij niet de eerste keer dat ik op Mallorca was, maar was de vorige keer nog vakantie, deze keer was het trainingskamp. En dat heb ik geweten ook. Niks op het strand liggen, naar de kroeg gaan en uitslapen. Dit is vroeg opstaan, hard trainingen en voldoende rusten. En dat gedurende 17 dagen en 16 nachten. Ik kan me niet herinneren dat ik ooit langer van huis geweest ben, zeker niet op bijna non stop te sporten. Ik kon daarom een onzeker en nerveus gevoel ook niet onderdrukken bij vertrek. Gelukkig stonden op Papendal verschillende bekende gezichten op me te wachten wat gelijk het vertrouwen terug gaf. Iedereen had er zin in en we gingen als een grote familie eensgezind op weg naar het eiland. Bijna dan, want Nico en Martin zijn met de KNWU bus die kant op gereden. Eenmaal bij het hotel werden we ook met hen herenigd.

Omgeving

Mallorca is een prachtig eiland in de middellandse zee dat door menig wielrenner in het voorjaar gebruikt wordt om de basis voor het seizoen te leggen. Zo ook wij van het Nederlandse team aangepast wielrennen. Het eiland biedt een variëteit aan landschappen, zoals vlak, heuvelachtig en bergachtig, in combinatie met een prettig klimaat al vroeg in het jaar. En er is weinig afleiding waardoor de focus volledig op de training kan liggen.

Wij zaten in het hotel Playa Fontanellas in Playa de Palma. Een goed hotel met mooie appartementen, een ruime lounge en een prima restaurant. Mijn kamergenoten voor deze twee weken waren Gijs en Bastiaan.

De eerste week waren we met zo’n 17 personen, de tweede week groeide dit tot ongeveer 30. De groep bestond uit de atleten (tandemrijders, handbikers, een driewieler en de tweewielers) en de begeleiding, bestaande uit de coach, hulp coach, masseur, revalidatie fysio, krachttrainer en mechaniker. Een ontzettend gezellige groep waarmee je telkens in verschillende samenstelling aan tafels belande tijdens ontbijt en diner.

De dagindeling was erg eenvoudig en overzichtelijk:

- 08.00u Ontbijt

- 10.00u Eerste training (meestal fietsen)

- 12.30u Lunch en rust

- 16.00u Tweede training (fietsen of kracht)

- 19.00u Diner en rust

Op sommige dagen stond er een lange duurtraining op het programma waardoor het middagprogramma verviel.

De eerste week

Zwaar, zwaar en nog eens zwaar! In Nederland had ik deze winter nog niet langer dan maximaal 2 uur getraind, en dat was dan met korte pauzes ertussen (bijvoorbeeld bij stoplichten of tijdens de uitleg van de volgende training). De eerste dag in Mallorca mochten we gelijk 3 uur achter de tandems aan. Je rijdt dan wel in het wiel en dus uit de wind, maar je rijdt ook gelijk richting de 40 km/u. En je rijdt zo goed als non-stop. Dit in combinatie met mijn nieuwe fiets (in een later blogitem hier meer over) maakte dat ik het de eerste week best zwaar had. Het wennen aan de nieuwe positie op mijn fiets zorgde voor behoorlijke pijn in mijn onderrug, de intensiteit van de training voor een waarschijnlijk overbelaste pees en een dikke enkel. Dat laatste heeft me genoodzaakt een dag rust te nemen. In eerste instantie vond ik dat niet zo erg, wat er stond een duurtraining van 5 uur op het programma, maar op de dag zelf en daarna baalde ik behoorlijk! Niets aan te doen, gelukkig was de rust op deze dag voldoende om de volgende dag weer op de fiets te kunnen stappen.

De tweede week

Helemaal top! Ik voelde me geweldig en ik voelde me sterker worden. De problemen uit de eerste week had ik achter me gelaten: ik zat goed op de fiets en mijn enkel leverde geen probleem meer op. Deze tweede week was ook meteen de meest intensieve week met veel trainingen en geen rustdag meer. Volle bak aan de slag dus.

Een paar van mijn hoogtepunten

Groep inhalen op de Randa - Ik vind klimmen leuk! Of ik er goed in ben laat ik aan de beoordeling van anderen, maar ik vind het wel leuk! Tijdens een training waarbij we de Randa gingen beklimmen was ik in het dorpje even rustig aan het wachten op de dames tandems. Nadat zij aangesloten waren heb ik even vol gas gegeven. Met zo’n 30 km/u reed ik het eerste stuk omhoog, waarbij ik met groot verschil een groep andere wielrenners inhaalde. Dat gaf een ontzettende kick en een gevoel van macht! Heerlijk! Natuurlijk moest ik daarna terug naar een lager tempo om de rest van de beklimming te overleven.

Sprintje trekken met de tandem op de Soler – De beklimming van de Soler verliep best goed. In het begin kon ik nog aanhaken bij de voorste groep, maar die moest ik toch loslaten. In de buurt van de top kwam de tandem met Jelte en Katrien me voorbij. Ik had niet de fut om aan te haken, totdat ik Adriaan naar beneden zag rijden en hoorde roepen, ‘zet hem op, nog 2 bochten’. In dat geval wil ik er nog wel even voor gaan en sprong ik naar het wiel van de tandem. Na de laatste bochten perste ik er nog een sprintje uit. Jelte was verrast maar wist zijn wiel toch nog voor mij op de top te brengen. Maar wel een gaaf moment, en kapot dat ik was!

Reitze en ik

Verrassingstraining – We wisten niet precies wat we gingen doen, maar een gerucht vertelde ons tijdrittraining. En jawel, op een parcours van 6,6 km mochten we laten zien hoeveel energie we nog over hadden (het was bijna aan het eind van de 2de week). Uiteraard komt iedereen dan half dood over de finish, maar toen kwam het bericht: terug naar het begin en nog een keer rijden! Wat?!? Nog een keer?? Deze keer vertrekken per drietal en proberen de tijd van de beste te verbeteren. Best intensief om dat twee keer achter elkaar te doen. Maar er kwam nog een verrassing: weer terug naar het begin om nogmaals individueel de rit te rijden. De startopstelling was zo dat iedereen in theorie tegelijk over de finish zou komen, op basis van de tijden van de eerste tijdrit. Met deze opstelling kan iedereen op de voorganger gaan jagen, erg gaaf! Wat mij betreft een geslaagde driedubbele tijdrit training! De laatste verrassing was dat we daarna met z’n allen ging picknicken!

Tussen de trainingen door - Er moet gerust worden, veel gerust worden. Topsporters schijnen van nature lui te zijn. Rusten kun je op bed doen, wat veelal ook gebeurde, maar rusten kan ook op de banken in de lounge in gesprek met teamgenoten. Zo leer je elkaar beter kennen en kom je nader tot elkaar. Ik zocht meestal als een van de eerste de lounge op om even alleen te zijn en rust te vinden van de drukte in de hotelkamer. Maar ik zat er nooit lang alleen, al snel werd ik vergezeld door teamgenoten en in no-time zit er een groep gezellig te kletsen.

Ronde van Mallorca - De laatste trainingsdag deden we een lange duurtraining, zo’n 5 uur. De route was door Jorg uitgezet en leidde ons lang de grens tussen de bergen en het vlakke land naar de kust aan de andere kant van het eiland. Jaren geleden heb ik dit ook gedaan met de auto, nooit gedacht dat ik dit nog een keer op de fiets zou doen. Het was een prachtige dag, onbewolkt, niet te veel wind. Aan de andere kust hebben we lekker gelunched om daarna te terugrit aan te vangen. Totaal 155km gereden deze dag.

Laatste dag fietsen – De laatste dag stond in het teken van de thuisreis. Maar met de ronde van Mallorca van de dag ervoor in de benen had Esther voorgesteld om in ieder geval nog even uit te rijden. Prima idee, dus ik ging mee, 09.00u vertrek bij het hotel. Omdat de klok die nacht een uur vooruit was gegaan was het dus eigenlijk zelfs 08.00u. Het was een prachtige dag, het was nog rustig op de wegen en we hebben zo op onze eigen manier afscheid kunnen nemen van de wegen waar we de afgelopen weken zo intensief op getraind hebben.

Eindtotalen
In totaal heb ik deze twee weken iets meer als 50 uur op de fiets gezeten en daarbij ruim 1300km gereden. Ik heb de Randa 7 keer beklommen, waarvan 1x van de steile kant en waarvan 1x met een gemiddelde snelheid van net iets boven de 17km/u. De hoogst behaalde snelheid ligt net iets onder de 70 km/u in het kielzog van een tandem. Ik ben 3,5 kilo afgevallen bij de verbranding van een geschat aantal van 40.000 calorieën.

En heeft het gewerkt, dit trainingskamp? Absoluut! Gevoelsmatig heb ik grote stappen gemaakt en het heeft mijn enthousiasme alleen nog maar verder aangewakkerd! Ik wil meer en harder trainen om nog beter te worden! Ik heb erg veel zin in het seizoen en alle aankomende trainingen en wedstrijden!

Aan iedereen die erbij was bedankt voor de geweldige weken en bijzondere ervaringen! Voor iedereen die er niet bij was, er is nog veel meer te vertellen, dus vraag het me gerust als je me spreekt!

Groepsfoto

De Randa

De Soler