Afgelopen weekend was het eerste trainingsweekend van dit jaar gepland. Een weekend vol trainingen, groeps- en individuele gesprekken en vooral een weekend vol (hernieuwde) kennismakingen. Ik heb de lijst met genodigden even geteld: 50 man/vrouw groot. Deze groep bestaat uit renners (tweewielers, driewieler, tandems (voor en achter), handbikers) en begeleiders (bondscoach, mechaniekers, soigneur, mental coach, arts, fysio). Er waren ongeveer 30 van deze groep aanwezig.

Tijdens dit weekend werd een start gemaakt met dit jaar. Dus veel uitleg van de coach over de samenstelling van de ploeg, de wedstrijden die gereden gaan worden, verwachtingen van de renners en ondersteuning van de bond. Al met al een berg aan informatie waar ik vrijdagavond wel even voor nodig had om te verwerken. De essentie is dat er eigen inbreng verwacht wordt, zowel in actie als financieel. De coach kan tenslotte niet alles regelen en hij wordt uiteraard ook beperkt door zijn verkregen budget. Desalnietemin zal hij overal waar het kan ondersteunen. Naar aanleiding hiervan hebben wij, als tweewielers, gelijk de koppen bij elkaar gestoken en de lijnen voor het jaar uitgezet. Samen staan we sterk!

De sessie met de mental coach was erg leuk. Een sessie waarin je over je eigen ambities, doelen en blokkades daarbij moet nadenken. Altijd goed om jezelf eens onder de loep te nemen en uitgedaagd te worden dieper te kijken. Voor mij aanleiding om daarna in een persoonlijk gesprek nog wat specifieke zaken te bespreken.

En dan de trainingen… tja… Erwin (Krol) had geadviseerd binnen te blijven en dat hebben we dan ook gedaan. Slechts een handje vol die-hards hebben de kou getrotseerd en zijn voor een ritje van 45 minuten naar buiten gegaan. Voor mij als koukleum met maar 6,5% vet was de spinning bike mijn grootste vriend. De krachttraining zondag was weer een behoorlijke aanslag. Al mijn oefeningen netjes uitgevoerd zodat ik op bepaalde momenten nauwelijks nog op mijn benen kon staan. Heerlijk!

Maar de meeste tijd dit weekend is gaan zitten in de gesprekken met collega-renners en begeleiding. Gewoon kennis maken, bijpraten, elkaar beter leren kennen, tips uitwisselen, dollen met elkaar, noem het maar op. En wat blijkt, totaal geen verrassing natuurlijk, we hebben een geweldige gezellige groep met ontzettend veel drive en ambitie. Normaalgesproken ligt iedereen tijdens een trainingsweekend om 23.00u op een oor, maar nu gingen we nog even door. Gewoon, omdat het klikte en het gezellig was.

Al met al heb ik een uitstekend weekend gehad waarin nuttige verschaft is, redelijk getraind is en, misschien wel belangrijker, waaraan ik het juiste gevoel over gehouden heb!

(Overigens ben ik na thuiskomst zondag toch naar het velodrome vertrokken voor een baantraining. Ik kon het niet laten…